MKY

Diğer yazılarım üzerine çalışmaya devam ederken soğuk kış aylarının serinliği de hafiften hissedilirken biraz sıcak yörelere, İspanya’da hedefimdeki son durağım olan Barselona’ya doğru bir rota belirledim kendime. Üniversite zamanımda, İsbak’da part-time çalışırken İstanbul’u daha akıllı bir şehir yapmak üzerine araştırmalar yaptığım dönemlerde yatırımları ve dönüşümleri ile tarihten beri sürekli kendisinden akıllı bir şehir olarak söz ettirmiş Barselona hakkında birçok makale okumuş araştırmalar yapmıştım, gidip görmek bu günlere nasipmiş.

Endülüs bölgesine olan gezimin ardından ikinci İspanya yolculuğum oldu Barselona. Uydu görüntüsünden baktığınızda cetvel gibi dizilmiş nizami şehir yapısının içinde bulunan muhteşem mimarili o güzel binalar karşılıyor sizi direkt olarak havalimanı metrosundan indiğiniz gibi. Katalan bölgesinin başkenti burası, şehirde birçok noktada Katalanca tabelalar ve seslendirmeler duyabilirsiniz fakat bölgede çoğunlukla insanlar İspanyolca konuşuyor ve İngilizce’yi de biliyorlardı.

Yolun kendisi mi yoksa hedefe ulaşmak mıdır güzel olan? Hedefe ulaşmanın adımlarından birisi, yolda olmak; yolda olmak için karar vermek, adım atmak gerek. Fakat ademoğlu onu hedefine götüren yola değil de hedefin kendisine odaklıdır çoğu zaman. Yolu güzelleştirmeyi, çiçeklerle bezemeyi unutur devam eder. Fakat kimi yollar vardır ki, yolda olmanın romantizmi yoktur, kendi tercihinizle giremediğiniz veya seçme özgürlüğünüzün olmadığı yollar, kimi zaman da çok istediğiniz ve gittiğiniz yoldan çıkmanız gerekenler…

Büyüklerimiz, iyisiyle kötüsüyle bizlere anlattıkça biliriz toprağımızı, köyümüzü, oralara gidip temas etmek isteriz havasını solumak isteriz. Trabzon da benim için böyle oldu, çok önceleri gitmiştim yaylamıza, ne telefon ne televizyon çeken dingin o güzel yeşil yörelere. Tabii o zamanlar bu dinginliğin değerini anlamak pek mümkün değildi fakat bu sefer en ihtiyacım olan zamanda gittim o dingin yörelere.

Aslında Trabzon demek biraz yanlış oluyor, düzeltmeyi yapalım, Of’a gittim 😊 Of merkezden 40 dakika mesafede olan yaylamıza düştü yolum, ata toprağına o güzel yeşil yörelere çıktım, 2200 metre rakıma. Gelişen teknoloji ile eskiden telefon çekmeyen buralarda artık 4.5G internet ile kuş ve sus sesleri eşliğinde çalışmalarımı yapabildim ve gece çöken sis ve soğuktan dolayı sobada yanan odunun çıtır çıtır sesleri eşliğinde.

Malta da nereden çıktı, bilmiyorum, programsız geziler ekstra bir keyifli oluyor dedim ve koyuldum yola. Minik bir ada, İstanbul anadolu yakasından hallice. Fakat minik bir yanlış hesap ile 4 günde bitirilebilecek bu tatlı yere 7 gün ayırmış oldum.

Aktarmasız olarak yalnızca THY ile gidilen Malta’ya sezondan önce gitmiş olmama rağmen farklı bölgelerden aktarmalı gelenlerle uçak tam dolu.

Daha pasaport kontrolünde Akdeniz insanının sıcaklığı ile karşılandım. Adada ulaşım otobüslerle çok rahat, 7 günlük bilet alıp yoluma devam ettim. Resmi sitesinden bilgi alabilirsiniz. Kapıdan dışarı adım attığım gibi güzel bir çöl sıcağı eşliğinde yeşil renkli İETT’e binip yola koyuldum.

Bizi aşağı çeken şeylere daha çok değer veriyoruz her geçen gün, pahası olan nesnelere paha biçilemez takısı takmaya çalışıyoruz, herkeste olanın bizdeki halinin en öznel olduğuna kendimize inandırıyoruz. Tarih hakkında içerikler izleyip, okudukça ve gezdikçe görüyorum ki bilginin ve ilmin paha biçilmez değerini bulanlar ihya olmuşlar ve paha biçilmezin peşinde koşturanlar büyümüşler. İlmin peşinden koşan, ilim insanına değer veren ve ilme merkez olan devletler hem toprakları hem gönülleri kazanmışlar, kısaca “Oku” emrine riayet edenler hükmetmişler.