MKY

Aklımızda savaş, yokluk, insanlık dramı ve işgal ile yer edinmiş bahsedilirken, birçok problemin ve sorunun kaynağı olarak görülen fakat tarihine bakıldığında bir çok medeniyetin ilk kurulduğu, Fırat ve Dicle nehirlerinin bereketiyle hep hareketli hep insanın var olduğu yörelere; Irak’a, başkentine yani Bağdat’a doğru gitmek aynı zamanda İslam tarihi açısından da çok önemli olayların yaşandığı bu topakları görmek hissetmek ve tarihi bir de yerinde dinlemek üzere çıktım yola.

Yaptığım birçok rotada, haberlerde ve medyada anlatılandan çok daha farklı olduğunu gördüm gittiğim her noktada. Kimi zaman hep güzel olarak yansıtılan yerlerin aslında kamera arkasında ne kadar kötü olduğunu, kameralara kötü olarak yansıtılanların ise ne kadar güzel olduğunu gördüm. Bunun en çarpıcı örneği benim için İran olmuştur hep. Bağdat’a da benzer bir beklentiyle gittim fakat hem işgalin hem savaşların hem de insanların birbirlerine olan zulümlerinin yorgunluğu sebebiyle tam ortasını buldum. Ne anlatılmayan kadar güzel ne de anlatılan kadar kötü…

Bulgaristan’ın keyifli otobanlarından, Sofya’dan Selanik’e doğru ayarladım navigasyonumu. Sınır kapısının hemen arkası, Yunanistan otobanı. Keyifli, düzgün fakat ıssız… Yunanistan hala eski tip nakit gişe mantığında işletiyor otobanlarını, gişelerde durup kredi kartı veya nakit ödeme ile devam ediyorsunuz. Hızlı geçiş sistemli gişelerine de yeni yeni başlıyorlar. Bulgaristan’ın o vinyet temelli gişesiz otobanlarından sonra biraz geride kalmış hissettirdi. Yollar çok güzel ama araca benzin almayı geçtim dinlenmek için geçebileceğiniz basit bir cep bile yok Yunan otobanlarında. Sadece gaza bas ve yola devam et mantığı var. Selanik’e kadar şarjım çok rahat yeter, yola devam…

Hem elektrikli hem de Togg ile ilk uzun yolculuğumu yapmak isteğiyle, hem de yurtdışına araba ile çıkmayı deneyimlemek için koyuldum bu rotaya. Gittiğim yerler belki mevsimine uygun olmasa da bu süreci deneyimlemek, aynı zamanda bu toprakları da keşfetmek, oraların insanlarını görmek üzere çıktım yola.

Komşumuz Bulgaristan’a, uzak bir kuşaktan da olsa ata toprağına doğru Kırklareli üzerinden Dereköy sınır kapısına geçtim. Kafamdaki rota, bu kapı üzerinden Burgaz ve Varna’ya ulaşmak, daha sonra Filibe ve Sofya ile Bulgaristan’ı tamamlayıp, Selanik’e geçmek ve oradan tekrar İstanbul’a dönerek tam bir daireyi tamamlamak.

Diğer yazılarım üzerine çalışmaya devam ederken soğuk kış aylarının serinliği de hafiften hissedilirken biraz sıcak yörelere, İspanya’da hedefimdeki son durağım olan Barselona’ya doğru bir rota belirledim kendime. Üniversite zamanımda, İsbak’da part-time çalışırken İstanbul’u daha akıllı bir şehir yapmak üzerine araştırmalar yaptığım dönemlerde yatırımları ve dönüşümleri ile tarihten beri sürekli kendisinden akıllı bir şehir olarak söz ettirmiş Barselona hakkında birçok makale okumuş araştırmalar yapmıştım, gidip görmek bu günlere nasipmiş.

Endülüs bölgesine olan gezimin ardından ikinci İspanya yolculuğum oldu Barselona. Uydu görüntüsünden baktığınızda cetvel gibi dizilmiş nizami şehir yapısının içinde bulunan muhteşem mimarili o güzel binalar karşılıyor sizi direkt olarak havalimanı metrosundan indiğiniz gibi. Katalan bölgesinin başkenti burası, şehirde birçok noktada Katalanca tabelalar ve seslendirmeler duyabilirsiniz fakat bölgede çoğunlukla insanlar İspanyolca konuşuyor ve İngilizce’yi de biliyorlardı.

Yolun kendisi mi yoksa hedefe ulaşmak mıdır güzel olan? Hedefe ulaşmanın adımlarından birisi, yolda olmak; yolda olmak için karar vermek, adım atmak gerek. Fakat ademoğlu onu hedefine götüren yola değil de hedefin kendisine odaklıdır çoğu zaman. Yolu güzelleştirmeyi, çiçeklerle bezemeyi unutur devam eder. Fakat kimi yollar vardır ki, yolda olmanın romantizmi yoktur, kendi tercihinizle giremediğiniz veya seçme özgürlüğünüzün olmadığı yollar, kimi zaman da çok istediğiniz ve gittiğiniz yoldan çıkmanız gerekenler…