MKY

Büyüklerimiz, iyisiyle kötüsüyle bizlere anlattıkça biliriz toprağımızı, köyümüzü, oralara gidip temas etmek isteriz havasını solumak isteriz. Trabzon da benim için böyle oldu, çok önceleri gitmiştim yaylamıza, ne telefon ne televizyon çeken dingin o güzel yeşil yörelere. Tabii o zamanlar bu dinginliğin değerini anlamak pek mümkün değildi fakat bu sefer en ihtiyacım olan zamanda gittim o dingin yörelere.

Aslında Trabzon demek biraz yanlış oluyor, düzeltmeyi yapalım, Of’a gittim 😊 Of merkezden 40 dakika mesafede olan yaylamıza düştü yolum, ata toprağına o güzel yeşil yörelere çıktım, 2200 metre rakıma. Gelişen teknoloji ile eskiden telefon çekmeyen buralarda artık 4.5G internet ile kuş ve sus sesleri eşliğinde çalışmalarımı yapabildim ve gece çöken sis ve soğuktan dolayı sobada yanan odunun çıtır çıtır sesleri eşliğinde.

Malta da nereden çıktı, bilmiyorum, programsız geziler ekstra bir keyifli oluyor dedim ve koyuldum yola. Minik bir ada, İstanbul anadolu yakasından hallice. Fakat minik bir yanlış hesap ile 4 günde bitirilebilecek bu tatlı yere 7 gün ayırmış oldum.

Aktarmasız olarak yalnızca THY ile gidilen Malta’ya sezondan önce gitmiş olmama rağmen farklı bölgelerden aktarmalı gelenlerle uçak tam dolu.

Daha pasaport kontrolünde Akdeniz insanının sıcaklığı ile karşılandım. Adada ulaşım otobüslerle çok rahat, 7 günlük bilet alıp yoluma devam ettim. Resmi sitesinden bilgi alabilirsiniz. Kapıdan dışarı adım attığım gibi güzel bir çöl sıcağı eşliğinde yeşil renkli İETT’e binip yola koyuldum.

Bizi aşağı çeken şeylere daha çok değer veriyoruz her geçen gün, pahası olan nesnelere paha biçilemez takısı takmaya çalışıyoruz, herkeste olanın bizdeki halinin en öznel olduğuna kendimize inandırıyoruz. Tarih hakkında içerikler izleyip, okudukça ve gezdikçe görüyorum ki bilginin ve ilmin paha biçilmez değerini bulanlar ihya olmuşlar ve paha biçilmezin peşinde koşturanlar büyümüşler. İlmin peşinden koşan, ilim insanına değer veren ve ilme merkez olan devletler hem toprakları hem gönülleri kazanmışlar, kısaca “Oku” emrine riayet edenler hükmetmişler.

Otomobilin merkezine doğru, hız sınırı olmayan bir yolculuk, emniyet kemerlerini takıyor ve yola çıkıyoruz, hedef Güney Almanya!

Avrupa’da, özellikle Almanya’da araba kullanıyor olmak, o güzel, hız sınırı olmayan ücretsiz otobanlarını hissetmek ve oraya teker değdirmek hayallerimden bir tanesiydi. Hamdolsun ki bu gezimde nasip oldu, karlı kış gününde güzel bir Almanya rotası. İlk hedef otomobilin başkenti Stuttgart’a, Mercedes’in müzesine oldu. Aynı şekilde Mercedes’in komşusu Porsche’e de bir ziyaretin ardından şehrin keşfine geldi sıra.

Gerek iş gerek gezmek olsun birçok defa İsviçre’ye gidip farklı mevsimlerinde gezmek, orada bulunmak fırsatım oldu. Güzel bir sakinliği var bu ülkenin, aslında çok hareketliler, yolları trenleri hiçbir zaman durmuyor ve sürekli insanlar bir yerden bir yere gidiyorlar fakat trenlerde dört kişilik koltuklarda tek başınıza öğlen yemeğinizi yerken, güzel yeşillikler arasında süzülen trenin bir anda gölün yanından geçişini gördüğünüzde, dağların tepesinde yavaş yavaş tutan kar beyazlığı ile kartpostallık görüntü eşliğinde varıyorsunuz nereye gidecekseniz.