Sakinliğin şehri, Zug. Yine bir iş seyahati için İsviçre, Zug’a geçtim. İş arkadaşlarımla keyifli bir hafta geçirmek üzere Zürih’e iniş yapmanın ardından 40 dakikalık harika manzaralı ve sakin bir tren yolculuğu ile vardım Zug’a.
İşim haftasonuna kalmadan bitiyor fakat bu güzel şehrin sakinliğini biraz daha deneyimlemek adına dönüşümü Pazar günü akşamına ayarladım. Hafta içerisinde İsviçre’nin çok sevdiğim Luzern kentinde keyifli bir akşam yemeği eşliğinde yine bir festivaline, ışık festivaline gitmek fırsatım oldu.
Ülkenin dört bir yanı konforlu trenler ile birbirine bağlanmış, rahat bir şekilde tam vaktinde istediğiniz konuma ulaşabiliyorsunuz. Ulaşım sırasında gerilmiyor kimseyle muhattap olmuyorsunuz. Aslında ülke öyle bir dizayn edilmiş ki hiçbir insanla muhattap olmadan hayatınızı idame ettirebilirsiniz. Çok insancıl olmasa da insanın bazı anlar uzaklaşmaya, zihnindekileri toparlamak adına yalnız kalmaya ihtiyacı var ve İsviçre’de bu bir lüks değil.
Zug, Zürih’e çok yakın ayrı bir kanton. Avrupa’nın gelir vergisi en düşük noktası ve bu sebeple kiralar çok yüksek. Bu da gelir düzeyi yüksek insanların bir araya geldiği yapı oluşturmuş. Bir aralar İsviçre’nin dünyanın blockchain başkenti yapmak istediği bu bölgede zombi ofisler denilen, sadece adres olarak kullanılan ama içerisinin boş olduğu birçok ofis bulunuyor.
Neredeyse tüm İsviçre kentleri gibi harika bir gölün etrafına, yeşil Alplerin arasında modern ve sakin bir kent. Tam da planladığım gibi dinlediğim, kendimi dinlediğim sakin bir haftasonu ile döndüm evime.